Een vraag die veel maatschappelijke initiatieven bezighoudt is die van inclusiviteit. Hoe zorg je ervoor dat je initiatief toegankelijk is voor de diverse groepen in de wijk? En hoe kun je samenwerken met de gemeente om in dienst van de buurt te staan? Twee groepjes UvA studenten van de studie Urban Planning onderzochten de sociale impact van twee buurtcentra doormiddel van het maken van een documentaire. Voor New Democracy #8 dienden hun documentaires als een springplank om met de initiatiefnemers, buurtbewoners en de gemeente in gesprek te gaan over de inclusiviteit van deze buurtinitiatieven.

Lola Luid!

In Lola Luid zijn twee kwartiermakers, Emilie Kröner en Bart van Heesch, verantwoordelijk voor de invulling van een leegstaand schoolgebouw in de periode voordat het gesloopt zal worden. Het doel van Lola Luid is om het lege gebouw dat midden in de woonwijk staat weer een toevoeging te maken aan de buurt. Een plek waar bewoners elkaar ontmoeten en samen dingen ondernemen.

Iedereen moet zich welkom voelen – Emilie Kröner

Een leidraad in Lola Luid is dat er al genoeg zelforganiserend vermogen aanwezig is in de wijk, maar dat de plek en de kwartiermakers kunnen dienen om het contact te leggen, om mensen te verbinden en om een diverse selectie te maken uit alle initiatieven. Ook de verbinding met de gemeente speelt hierin dus een belangrijke rol.

WestSide

Westside is opgericht door een aantal actieve bewoners en initiatiefnemers gesteund door Richard Gerritsen en Mario Genovesi van Creative Interventions Amsterdam (CiA). In de vorm van een coöperatieve vereniging huren ze deze oude schoolkantine van de gemeente en maken het een gedeelde plek van meerdere buurtinitiatieven ondersteund door een goed draaiend café.

We willen het zelfondernemend vermogen van bewoners versterken. – Mario Genovesi

Een belangrijk aspect van Westside is dat het een community probeert te bouwen met een gezamenlijke visie waardoor mensen meer verantwoordelijkheid en eigenaarschap over de ruimte ontwikkelen. Het doel is dat de bewoners uiteindelijk het buurtcentrum zoveel mogelijk zelf kunnen managen en dat de activiteiten in Westside de kansen van bewoners vergroot door hun eigen skills en ondernemerschap te ontwikkelen.

Wat zijn hun bouwstenen voor inclusiviteit?

Beide buurtcentra proberen op hun eigen manier cohesie in de wijk te brengen. In Lola Luid wordt er gestreefd naar een diversiteit aan activiteiten. Als een activiteit je niet aanspreekt, kom je naar een andere. Om diversiteit te waarborgen is daarom een compleet neutrale houding geen optie, omdat juist die activiteiten gekozen worden die ook andere groepen bewoners aantrekken die nog niet zo veel naar het buurtcentrum komen. Om op deze manier werkelijke diversiteit te bereiken blijkt echter moeilijk te zijn als die diverse groepen niet zelf deel uit maken van de organisatie. Dit is een nadeel van een door de gemeente geïnitieerde broedplaats die niet is ontstaan vanuit de behoeftes van de buurt.

In Westside is dit anders omdat de bewoners initiatieven die nu samen het geheel vormen al bestonden en in dezelfde ruimte actief waren. Zij leefden echter langs elkaar heen en waren niet instaat om meerwaarde te creëren door samen te werken. Het voordeel is dat het nu een groep is van niet like-minded mensen die vanuit de bestaande context hun ideeën in de praktijk leren te brengen. Alleen de link met de gemeente mist hierin.

“De gemeente zou mee moeten doen, pas als je samen met de bewoners de handen uit de mouwen steekt, zie je wat hun behoeftes zijn” – Richard Gerritsen

Een gemeente die moeite doet en de tijd neemt om de behoeftes van de buurtbewoners te ontdekken, maakt de kans groter op de creatie van een inclusieve plek. Ook helpt het als de bewoners zelf constant uitgenodigd en gemachtigd worden om hun ideeën om te zetten in actie. Pas door te doen, wordt er vaak ontdekt wat er nodig is.